Restoratives

หลังทำงานในสภาพป่วยๆ มาซักระยะ พยายามจับ Pattern ดูแล้วพบว่าช่วงเวลาจิตตกประจำปีมักจะมาแถวๆ กันยายนถึงตุลาคม ซึ่ง @thainayu กล่าวว่าเป็นช่วงต้นหนาว อากาศกำลังเปลี่ยนแปลง สภาพจิตใจก็ป่วยตามไปด้วย

ปกติแล้วสิ่งที่พยายามทำมาตลอดทั้งปีคือ มุ่งหาทางพัฒนาตัวเอง ซึ่งส่วนมากแล้วจะเป็นเรื่องที่กำลังสนใจในตอนนั้น จริงๆ เป็นเรื่องที่สนุกโดยสายอาชีพเพราะมีหัวข้อและแนวทางกว้างมาก ออกไปทางตอดเล็กตอดน้อยซะเยอะ

แต่การรับรู้ระดับเดียวกับการมองเห็นวิวจากที่สูงบางทีดูห่างไกลเหมือนไม่ใช่โลกของตัวเอง มีสับสนบ้างท้อแท้บ้าง ดังนั้นการฟื้นฟูจิตใจเป็นอีกเรื่องที่จำเป็นแต่ไม่ค่อยได้นึกถึงบ่อยนัก

สำหรับจุดพักปกติที่นึกออกผมจะชอบนับช่วงกลางปี นับตามระยะเวลาก็ดูเหมาะ แต่จริงๆ แล้วผมควรจะปรับให้ค่อนไปทางหน้าหนาวแทนเพราะจิตตกบ่อยสุดในเชิงสถิติ ก็คือเปิดให้ “หนี” อย่างเป็นทางการ

เรื่องระยะเวลาบางครั้งก็ขึ้นอยู่กับว่าจมไปเยอะรึเปล่า บางวันเซ็งๆ งานพอหลุดจากออฟฟิศแกว่งไม้แกว่งมือเล่นแป๊บเดียวก็หาย แต่บางทีหลับเป็นวันๆ ถึงหาย อาจจะเป็นเฉพาะตัวว่าขึ้นอยู่กับร่างกาย แต่ที่ได้เปรียบหน่อยคือผมหลับได้ทุกที่ถ้าเพลีย สันหลังยาวดีๆ นี่เอง 😛

นอกจากการเปลี่ยนอารมณ์แล้ว การได้กำลังใจจากคนรอบข้างก็เป็นสิ่งที่สำคัญอีกอย่าง บางทีมาทำเสียกำลังใจในจังหวะที่ไม่พอดีก็ยิ่งไปกันใหญ่ กลับกันการกระทำที่ไม่ได้ตั้งใจอะไร บางครั้งก็ได้ผลดีมาก ตัวอย่างเช่นการแตะมือกันขำๆ ก็ดันช่วยให้กำลังใจดีขึ้นซะงั้น เป็นต้น

เห็นใครทำท่าทำทางแปลกๆ ระหว่างเดินทางก็อย่าแปลกใจ เขาอาจกำลังฟื้นฟูตัวเองอยู่ก็เป็นได้ 🙂


So, what do you think ?